వేదాల సాక్షిగా “స్త్రీ మూర్తి”ని శక్తి స్వరూపిణిగా ఆరాధించే భరతవనిలో.. ఆ శక్తికి అధికారం ఇచ్చే దగ్గరకు వచ్చేసరికి అడుగులు ఎందుకు తడబడుతున్నాయి? ఆడది అబల కాదు సబల అని గొంతు చించుకుని నినదించే ఈ గడ్డపై, చట్టసభల గడప దాటి లోపలికి వెళ్లడానికి ఆమెకు దశాబ్దాల కాలం ఎందుకు పట్టింది?
రాజకీయ యవనికపై మహిళా రిజర్వేషన్ బిల్లు ఒక అపరిష్కృత ప్రశ్నగా, పార్టీల స్వార్థపూరిత రాజకీయాలకు బలిపశువుగా మారడం ఈ దేశ ప్రజాస్వామ్యానికే ఒక మాయని మచ్చ. మగవారితో సమానంగా హక్కులు, అవకాశాలు అని రాజ్యాంగం పదే పదే చెప్తున్నా, పార్లమెంటు సాక్షిగా రాజకీయం తన వక్రబుద్ధిని ప్రదర్శిస్తూ ఆమెను ‘చక్రబంధం’లో బంధించింది. పార్టీల మ్యానిఫెస్టోలు మహిళా పక్షపాతమని రంగులు పూసుకుంటున్నా, వాస్తవంలో అవి పురుషాధిక్య అహంకారానికి కొమ్ముకాస్తున్నాయన్నది కాదనలేని సత్యం.
భారతీయ మహిళా ప్రాతినిధ్యంపై సాగిన ఈ అలుపెరుగని పోరాటం, రాజకీయ పక్షాల ద్వంద్వ నీతిని ఎండగడుతూ సాగే ప్రత్యేక విశ్లేషణ ఇది..!
దేవతగా పూజలు.. చట్టసభల్లో సంకెళ్లు!
“యత్ర నార్యస్తు పూజ్యంతే రమంతే తత్ర దేవతాః” – ఏ దేశంలోనైతే మహిళలు పూజింపబడతారో అక్కడ దేవతలు కొలువై ఉంటారని వేదాలు వల్లించే పుణ్యభూమి మనది. కానీ, అదే దేశంలో అత్యున్నత చట్టసభ అయిన పార్లమెంటు సాక్షిగా మహిళా బిల్లును అడ్డుకోవడం మన ద్వంద్వ నీతికి నిలువుటద్దం. ఆడది అబల కాదు సబల అని వేదికల మీద పురుష పుంగవులు ఉపన్యాసాలు దంచుతుంటే, మరోవైపు అదే మహిళకు అధికారం దక్కకుండా రాజకీయం తన ‘వక్రబుద్ధి’ని ప్రదర్శిస్తోంది. స్త్రీని మూర్తీభవించిన శక్తిగా ఆరాధించే సమాజంలో, ఆమెకు రాజ్యాంగబద్ధమైన హక్కులు కల్పించే విషయంలో ఎందుకీ వివక్ష?
రాజకీయ చక్రబంధంలో నలిగిన ‘నారీ శక్తి’
దశాబ్దాల కాలం పాటు మహిళా రిజర్వేషన్ బిల్లు పార్లమెంటులో ఒక రాజకీయ ఫుట్బాల్లా మారింది. మగవారితో సమానంగా హక్కులు ఉండాలని రాజ్యాంగం చెబుతున్నా, సగానికి పైగా జనాభా ఉన్న మహిళలకు చట్టసభల్లో చోటు కల్పించమంటే మాత్రం పార్టీలన్నీ ఒక్కటయ్యాయి. సిద్ధాంతాలు వేరైనా, మహిళా వ్యతిరేకతలో మాత్రం చాలా పార్టీలు ఏకతాటిపైకి రావడం గమనార్హం. కోటాలో కోటా పేరుతోనో, లేక సాంకేతిక కారణాల సాకుతోనో ఈ బిల్లును ఏళ్ల తరబడి వీగిపోయేలా చేశారు. ఇది కేవలం రాజకీయ వైఫల్యం కాదు, మహిళల ఎదుగుదలను అడ్డుకోవాలనే పురుషాధిక్య సమాజపు కుట్ర.
మ్యానిఫెస్టోల మాయ.. పార్టీల కపట నీతి
ప్రతి ఎన్నికల ముందు రాజకీయ పార్టీలు విడుదల చేసే మ్యానిఫెస్టోలు మహిళా ఓటర్లను ఆకర్షించేందుకు రంగురంగుల హామీలు గుప్పిస్తాయి. కానీ, సీట్ల కేటాయింపు దగ్గరకు వచ్చేసరికి ‘గెలుపు గుర్రాలు’ అనే సాకుతో మహిళలను పక్కన పెట్టేస్తారు. అంటే, మహిళలు ఓట్లు వేయడానికి మాత్రమే పనికొస్తారు కానీ, పాలించడానికి పనికిరారా? పార్టీల అంతర్గత ప్రజాస్వామ్యంలో కూడా మహిళలకు సరైన ప్రాతినిధ్యం లేకపోవడం వారి సంకుచిత మనస్తత్వానికి నిదర్శనం. రాజకీయాధికారం తమ చేతుల్లోనే ఉండాలనే స్వార్థం, మహిళా సాధికారతను కేవలం కాగితాలకే పరిమితం చేస్తోంది.
అబలవు కాదు.. అగ్నిశిఖవు!
ఇకనైనా మహిళా లోకం మేల్కోవాలి. పురుషులు ఇచ్చే ‘రిజర్వేషన్ల భిక్ష’ కోసం ఎదురుచూడకుండా, తన హక్కును తానే సాధించుకోవాలి. రాజకీయ చక్రబంధంలో చిక్కుకున్న అభిమన్యుడిలా కాకుండా, ఆ బంధాన్ని ఛేదించుకుని వచ్చే శక్తలా మారాలి. చట్టసభల్లో అడుగుపెట్టడం అంటే కేవలం పదవుల కోసం కాదు, ఒక కొత్త చరిత్రను లిఖించడం కోసం అని చాటి చెప్పాలి. భారతవనిలో మహిళ ఎక్కడో లేదు.. తన ఆత్మగౌరవం కోసం, సమానత్వం కోసం రాజీ లేని పోరాటం చేస్తున్న ప్రతి చోటా ఆమె ఉంది. ఆ పోరాటమే రేపటి సమానత్వానికి పునాది కావాలి!
Leave a Reply