విశ్వాంతరాళంలో అధర్మం పడగ విప్పినప్పుడు, అసుర శక్తుల అహంకారం మిన్నంటినప్పుడు ఆ జగన్మాత మహాకాళిగా, చాముండేశ్వరిగా ధరించిన ఉగ్రరూపమే ఈ ‘చర్చికా ముద్ర’. రక్తసిక్తమైన యుద్ధభూమిలో చండముండలనే రాక్షస సేనానులను సంహరించిన తర్వాత, ఆ దేవి ఆనందతాండవం చేస్తున్న వేళ ఆమె ముఖకవళికలలో కనిపించే ఆ వింతైన వైరుధ్యమే ఈ ముద్ర యొక్క విశిష్టత. యుద్ధం ముగిసినా ఆ తల్లి కళ్లలో ఇంకా ఆ వీరకృత్యాల తాలూకు సెగలు కనిపిస్తుంటాయి.
రాక్షసులను భక్షించిన తర్వాత తన ఎడమ చేతి చిటికెన వేలితో పళ్ల సందుల్లో ఉన్న మాంసపు ముక్కలను శుభ్రం చేసుకుంటూ, అదే సమయంలో ముఖంపై ఒక ప్రశాంతమైన, ఆహ్వానించే చిరునవ్వును చిందించడం అనేది ఒక అద్భుతమైన తాత్విక దృశ్యం. సాధారణంగా భయం గొలిపే ఈ రూపం వెనుక సృష్టి, స్థితి, లయలనే మూడు ముఖ్యమైన క్రమాల సమ్మేళనం దాగి ఉంది. దేవి ఎడమ చేతిని ఉపయోగించడం అనేది తాంత్రిక సంప్రదాయంలో మరణాన్ని మరియు వినాశనాన్ని నేరుగా ఎదుర్కొనే సాహసానికి సంకేతం కాగా, అతి చిన్నదైన చిటికెన వేలిని వాడటం ద్వారా ఎంతటి అజేయమైన అసుర శక్తులనైనా మట్టుబెట్టడం తనకు చాలా సులువైన కార్యమని ఆమె లోకానికి చాటి చెబుతోంది.
ఈ రూపంలోని మరో ఆశ్చర్యకరమైన అంశం ఆమె ‘శూన్య ఉదరం’. లోకంలోని చెడునంతటినీ, భారీ రాక్షస సైన్యాలను కడుపులోకి తీసుకున్నా ఆమె ఉదరం ఇంకా ఖాళీగానే కనిపిస్తుంది. ఇది దైవిక స్పృహ యొక్క అనంత స్వభావాన్ని సూచిస్తుంది. అంటే, ఈ ప్రపంచంలోని ఏ భౌతిక అనుభవమూ, ఏ అహంకారమూ ఆ పరమాత్మను సంతృప్తి పరచలేవని, కాలం అనే గర్భంలో అన్నీ కలిసిపోవాల్సిందేనని ఇది మనకు గుర్తుచేస్తుంది. ఆమె కడుపుపై పాకే తేలు, జీవితంలో ఎదురయ్యే ప్రమాదాలను మరియు బాధల ద్వారా మనిషి పొందే ఆత్మీయ పరివర్తనను సూచిస్తుంది. ఆ యుద్ధభూమిలో చెల్లాచెదురుగా పడి ఉన్న ఎముకలు కేవలం రాక్షసులవి మాత్రమే కావు; అవి మానవులలో ఉండే అజ్ఞానానికి, మిథ్యా గర్వానికి మరియు అదుపులేని కోరికలకు ప్రతీకలు. దేవి వాటిని భక్షించడం అంటే భక్తుడి మార్గంలో అడ్డుపడే అంతర్గత శత్రువులను పూర్తిగా తొలగించి, మోక్షానికి దారి చూపడమే. ఆ భీకర రూపంలోనూ ఆమె చిందించే చిరునవ్వు, వినాశనం అనేది ద్వేషంతో కూడుకున్నది కాదని, అది కేవలం విశ్వ సమతుల్యత కోసం చేసే ఒక శస్త్రచికిత్స వంటిదని మనకు భరోసా ఇస్తుంది.
చర్చికా ముద్రను ధ్యానించేటప్పుడు మనకు కలిగే భయం క్రమంగా భక్తిగా, ఆపై జ్ఞానంగా మారుతుంది. బయట కనిపించే శత్రువుల కంటే మనలోని కామ, క్రోధ, లోభ, మోహ, మద, మాత్సర్యాలనే ఆరుగురు రాక్షసులే అత్యంత ప్రమాదకరమని, వారిని అంతం చేయడానికి ఈ ఉగ్రరూప ధ్యానం శక్తినిస్తుంది. పరివర్తన చెందాలంటే పాతది అంతం కావాలి, కొత్త ఆలోచనలు పుట్టాలంటే పాత మూఢనమ్మకాలు నశించాలి.
ఆ జగన్మాత తన చిటికెన వేలితో పళ్లను శుభ్రం చేసుకునే భంగిమ ద్వారా మనలోని చిన్న చిన్న మలినాలను కూడా వదలకుండా శుద్ధి చేస్తుందని భక్తుల నమ్మకం. లోతైన తాత్విక కోణంలో చూస్తే, ఈ చర్చికా ముద్ర సత్యం కోసం చేసే పోరాటంలో వెనకడుగు వేయకూడదని, ధర్మ రక్షణలో భాగంగా కలిగే ఆగ్రహం కూడా పవిత్రమైనదేనని బోధిస్తుంది. నిరంతరం పోరాటాలతో అలసిపోయే మానవజాతికి, దేవి విజయహాసం ఒక గొప్ప ధైర్యాన్ని, ఆత్విక పరిపూర్ణతను అందిస్తుంది. ఇదొక కేవలం భయంకరమైన చిత్రం మాత్రమే కాదు, వినాశనం నుంచి పుట్టే నవసృష్టికి, అశాంతి నుంచి కలిగే పరమశాంతికి ఒక నిలువెత్తు సాక్ష్యం.
Leave a Reply